tag:blogger.com,1999:blog-167611622012-02-16T03:15:29.549+02:00BLOGερές λέξειςMoSeShttp://www.blogger.com/profile/06344469352427803199noreply@blogger.comBlogger351100tag:blogger.com,1999:blog-16761162.post-1170512250902813102007-02-03T16:13:00.000+02:002007-02-03T19:43:54.370+02:00

Αν νομίζεις πως ο ορισμός της 'ξύλινης γλώσσας' ταιριάζει γάντι στον (αυτοδημιούργητο πάντα) πολιτικό του παραθύρου των 8, τότε πρέπει να σε πάρω να ακούσεις εταιρική γιορτή πολυεθνικής. Ξεχνάμε τα αυθόρμητα λόγια και τα συναδελφικά πειράγματα και μπαίνουμε στα γιγαντιαία video walls που αναβοσβήνουν εταιρικά οράματα και ανερχόμενες μπάρες πωλήσεων, όλα σκηνοθετημένα με πρόγραμμα ροής και

MoSeShttp://www.blogger.com/profile/06344469352427803199noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-16761162.post-1145517996481974892006-04-20T10:15:00.000+03:002006-04-20T10:26:36.496+03:00

...είναι μόνο η επανάσταση. Αdios Kαι ευχαριστώ όλους για την blogo-κατανυκτικο-καταπληκτικο-κατάσταση!

MoSeShttp://www.blogger.com/profile/06344469352427803199noreply@blogger.com58tag:blogger.com,1999:blog-16761162.post-1144619533400346832006-04-10T00:39:00.000+03:002006-04-11T00:09:59.650+03:00

Η πρόσκληση από την Α.Μ. πρωθιέρεια της ελληνικής blogoσφαιρας ήταν ένα αδιαφιλονίκητο too good to miss. Μόλις έκλεισα το τηλέφωνο πέταξα τις στιλπνές μου Mont Blanc με βία πάνω στη μπουχάρα φερμένη cargo από το ταξίδι στο Αφγανιστάν (έτσι κι αλλιώς έρχεται το συνεργείο να τις πάρει για πλύσιμο οσονούπω) καθώς δεν είχα άλλη πλέον έμπνευση. Και μόνο η σκέψη μιας κοσμικής όσο και φιλότεχνης νύχτας

MoSeShttp://www.blogger.com/profile/06344469352427803199noreply@blogger.com12tag:blogger.com,1999:blog-16761162.post-1144276050614905962006-04-06T00:59:00.000+03:002006-04-07T01:23:29.956+03:00

H μέρα στη Θεσσαλονίκη ήταν γεμάτη. Ο κόσμος στην παραλιακή και πάνω στην πλατεία Ναυαρίνου μου φάνηκε πιο ανήσυχος (αν είναι ποτέ δυνατόν εκεί που όλα είναι χαλλαρά) και το φαγητό ακόμη πιο πρωτόγνωρα νόστιμο. Είχα προλάβει και να δω δυο φίλους. Με παιδικό καθισματάκι στο ακατάστατο αμάξι ο Νίκος και φρέσκος παλαβός μπαμπάς να ξεχνά παντού το κινητό του να μου λέει πως δεν μετάνοιωσε που ανέβηκε

MoSeShttp://www.blogger.com/profile/06344469352427803199noreply@blogger.com10tag:blogger.com,1999:blog-16761162.post-1143711497497897942006-03-30T12:34:00.000+03:002006-03-30T12:50:20.826+03:00

Πριν εξορμήσετε για τους φουσκοδεντρωμένους εαρινούς έρωτες, τσεκάρετε του κόσμου τα γραμμένα (στην παλάμη σας).Πάντως ο υποφαινόμενος Μωυσής είναι ...steamy!

MoSeShttp://www.blogger.com/profile/06344469352427803199noreply@blogger.com13tag:blogger.com,1999:blog-16761162.post-1143496578983711462006-03-28T00:31:00.000+03:002006-03-28T01:11:21.123+03:00

Είδα την αναπάντητη και σκέφτηκα τα πιο περίεργα. Όταν κάλεσα μιλούσε σιγά, τα 'τομαράκια' της είχαν μόλις πέσει για ύπνο και αυτή η ώρα ήταν make or break για την γαλήνη του μονού γονιού όταν στο σπίτι τρέχει η φασαρία και κρύβεται μαζί με τα σκόρπια παιχνίδια για ένα ακόμη βράδυ και καταφθάνει η γαλήνη κεντημένη από βαμβάκι. Δεν υπήρχαν συνταρακτικά νέα. Τι ντυθήκαμε τις Απόκριες, γιατί έχω τον

MoSeShttp://www.blogger.com/profile/06344469352427803199noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-16761162.post-1143332994022445312006-03-26T02:00:00.000+02:002006-03-26T02:33:21.553+02:00

Εθνική επέτειος σήμερα και η παλληγενεσία με βρήκε με πρωινές τύψεις για τη λάσπη πάνω στο αυτοκίνητο. Μπορεί όλα να είναι κλειστά, αλλά στο πλυντήριο αυτοκινήτων επικρατούσε οργιώδης κινητικότητα. Δυο-δυο οι υπάλληλοι παρέλαβαν το αυτοκίνητο από το assembly line και αυθόρυβα αλλά ρυθμικά άρχισαν τις διαδικασίες. Ήταν όλοι μετανάστες. Ο Ινδός με την κοιλίτσα στην υποδοχή, ο Πολωνός με το body

MoSeShttp://www.blogger.com/profile/06344469352427803199noreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-16761162.post-1143154182161211702006-03-24T00:27:00.000+02:002006-03-24T01:11:45.493+02:00

Τα πρώτα βραδυνά φώτα ανάβουν στην Promenade d' Anglaise στη Νίκαια και στο πλατύ πλακόστρωτο στον παραλιακό δρόμο με τους φοίνικες βολτάρω αργά. Λίγος κόσμος Κυριακάτικα, οι περισσότεροι joggers. Αχ, η βόλτα στην παραλία, μια μέθεξη από σκέψεις και συναισθήματα μικρά που ξαφνικά αποκτούν φωνή και αναπνέουν από το θαλασσινό αέρα.Απέναντι, τα παράθυρα από τα palazzi κρατούν μυστικά πίσω από τα

MoSeShttp://www.blogger.com/profile/06344469352427803199noreply@blogger.com10tag:blogger.com,1999:blog-16761162.post-1142640888312495902006-03-18T01:50:00.000+02:002006-03-18T02:41:19.943+02:00

Amedeo Modigliani, Chem Soutine (1917), National Art Gallery DC Στο τελείωμα της νύχτας αναπολώ τη μέρα που πέρασε. Η μοναδική στιγμή ευτυχίας ήταν αυτές οι φευγαλέες σκέψεις στο αυτοκίνητο όταν γύρισα από τη δουλειά και έβλεπα γύρω μου οδηγούς να μιλούν ζωηρά στα κινητά, κανονίζοντας ίσως τη βραδυνή έξοδο της Παρασκευής. Στο ράδιο ο Bowie έσβηνε τη φωτιά με γκαζολίνη και θυμήθηκα τρυφερά τα

MoSeShttp://www.blogger.com/profile/06344469352427803199noreply@blogger.com15tag:blogger.com,1999:blog-16761162.post-1142288638747704752006-03-13T23:43:00.000+02:002006-03-14T00:28:25.150+02:00

Το σημερινό πρωινό μου κύλησε με τα γνωστά power games. Μου ανατέθηκε να αναστήσω τη στρατηγική ενός ξεχασμένου εδώ και ένα έτος αντιερπητικού προϊόντος, το οποίο ενώ είχε προοπτικές ανάπτυξης ουδείς ασχολήθηκε μαζί του. 'Ούτε το πρώτο, ούτε το τελευταίο' είπα και μάλιστα στη διάθεσή μου δόθηκαν ample resources (εργατικά χέρια λέγεται αυτό) και ένα ελαστικό budget να εφαρμόσω μια διπλωματική

MoSeShttp://www.blogger.com/profile/06344469352427803199noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-16761162.post-1142201470118912422006-03-12T23:38:00.000+02:002006-03-13T00:14:03.113+02:00

Η βροχερή Κυριακή στο Μοναστηράκι ήταν ήρεμη και άχρονη. Στην καθιερωμένη συνάντησή μου με τους σεναριογράφους ξετυλίξαμε τις ιστορίες μας, σαν παλιά αφόρετα ρούχα από το πατάρι και κουβεντιάζαμε με πάθος, όταν είδαμε ότι είχαν ήδη περάσει 5 ώρες. Οι ιστορίες τους? Μια βεντάλια από ερεθίσματα, εικόνες και απωθημένα. Για να γράψεις μια ιστορία πρέπει να θέλεις να τη φωνάξεις από μέσα σου, να

MoSeShttp://www.blogger.com/profile/06344469352427803199noreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-16761162.post-1141673816289053452006-03-06T21:30:00.000+02:002006-03-07T01:29:57.703+02:00

AKA: Tι θα θυμάμαι από τα φετεινά Oscar1. Eίναι σκληρά δω πέρα για ένα νταβά (τουλάχιστον τώρα η ζωή τους θα γίνει λίγο καλύτερη, Jon Stewart)2. Τον Jack ψιλοκαταρρέοντας να Crashάρει στις ...6:203. Την ανθολογία από μάτσο ασπρόμαυρα γουέστερν κλιπς με σαφή ομοερεωτικά υπονοούμενα (καλέ αυτόν με το στάχυ στο στόμα και το λάγνο 'σε γδύνω' βλέμμα λέω)4. Τη λουλουδιασμένη ομορφιά και το μαύρο

MoSeShttp://www.blogger.com/profile/06344469352427803199noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-16761162.post-1141561040134005942006-03-05T14:12:00.000+02:002006-03-05T14:17:20.150+02:00

Eφαγα όλο το κουβαδάκι του κιλού σε μια μέρα! Moses AssFire Αντε Καλή Σαρακοστή!!!

MoSeShttp://www.blogger.com/profile/06344469352427803199noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-16761162.post-1141498750991796632006-03-04T20:19:00.000+02:002006-03-04T21:18:52.470+02:00

Την Τετάρτη το βράδυ η Τάνια έδωσε την ψυχή της τραγουδώντας. Ο ήχος ήταν ηλεκτρικός με το trance άγγιγμα του Μιχάλη Δ. και λέιζερ που δίναν μια υπερβατική λάμψη στο 50κάτι πρόσωπό της. Έβαλε ξανθιά περούκα και έπαιξε με την εικόνα της σκαρφαλώνοντας στα ντυμένα χαβανεζάκια γκαρσόνια-πιτσιρικάδες τραγουδώντας αδέξια αλά Fame Story. Μετά είπε Άννινο και Σιδηρόπουλο με ένα ερμηνευτικό βάθος καθόλου

MoSeShttp://www.blogger.com/profile/06344469352427803199noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-16761162.post-1141054856436927432006-02-27T17:05:00.000+02:002006-02-27T17:50:53.006+02:00

Ναι, ναι το ξέρω πως αυτή η ιστορία με τα Blogs έχει προσλάβει μια μετα-genre μορφή (δηλ. οι bloggers στα blogs τους καταλήγουν να μιλούν μόνο για τα blogs και τελικά τα blogs θα υπάρχουν μόνο για τους bloggers που θα μιλούν για τα blogs που θα προέρχονται απο bloggers....)Ουφ! Είναι η πρώτη και τελευταία φορά που ασχολούμαι με το μέσο, αλλά αφορμή στάθηκε το περιώνυμο άρθρο σε ένθετο εφημερίδας

MoSeShttp://www.blogger.com/profile/06344469352427803199noreply@blogger.com13tag:blogger.com,1999:blog-16761162.post-1140793050365152642006-02-24T16:22:00.000+02:002006-02-25T00:47:36.496+02:00

Για το νέο σύστημα έκδοσης διαβατηρίων από το λόκαλ μπατσερί ούτε τους ήξερα, ούτε με ξέρανε. Είχα ακούσει κάτι αστικούς μύθους για περιπτώσεις που η υψηλής ευκρίνειας ψηφιακή φωτογραφία του ατυχούς πολίτη είχε επιστραφεί 4 φορές γιατί ο ώμος ήταν κυρτός και έπεφτε αναρχοτσουλούφι στο μέτωπο, ή (άκουσον, άκουσουν) είχε δαχτυλιές (τσ τσ τσ), αλλά όλα τα θεωρούσα φθηνά STARικά αποκυήματα.Μέχρι που

MoSeShttp://www.blogger.com/profile/06344469352427803199noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-16761162.post-1140080426847064882006-02-16T10:55:00.000+02:002006-02-16T11:02:32.880+02:00

Στo monitor της καρδιάς σου ας έχεις πάντα λαμπρά posts για να κάνεις publish ...Happy Birthday Id!!!

MoSeShttp://www.blogger.com/profile/06344469352427803199noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-16761162.post-1139906622924286552006-02-14T10:32:00.000+02:002006-02-14T10:43:42.960+02:00

Για εσάς που τα μοιράζεστε όλα... (και βαρεθήκατε σοκολατάκια και λουλούδια)...

MoSeShttp://www.blogger.com/profile/06344469352427803199noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-16761162.post-1139779789823085232006-02-12T23:21:00.000+02:002006-02-12T23:30:36.590+02:00

Η Ζέτα, μια μικροκαμωμένη αλλά δραστήρια γυναίκα στα 30 ετοιμάζει με σβέλτες κινήσεις την καντίνα που είναι στημένη στο δρόμο με τις μεγάλες πίστες της νύχτας. Είναι ακόμη σχετικά νωρίς, τα μεσάνυχτα μόλις έχουν περάσει. Το έντονο κίτρινο φως και τα χρώματα από τις φωτεινές επιγραφές των πάσης φύσεως γρήγορων φαγητών, τα ξεχασμένα χριστουγεννιάτικα λαμπάκια στο ταβάνι, ο καπνός από το καμένο λάδι

MoSeShttp://www.blogger.com/profile/06344469352427803199noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-16761162.post-1139264767577718512006-02-07T00:08:00.000+02:002006-02-07T00:29:10.043+02:00

Ολα πια μοιάζουν με ταινία βασισμένη σε βιβλίο του Grisham. Ο προοδευτικός Sidney Lumet σκηνοθετεί ένα πολιτικό θρίλερ με απρόβλεπτες διαστάσεις βιομηχανικής κατασκοπείας. Φανταζόμαστε στα storyboards τα corporate γραφεία με κατεβασμένες περσίδες να ατμίζουν από ένταση τα βροχερά βράδυα των συνομωσιών, ενώ στελέχη που υπηρέτησαν την ΕΤΑΙΡΕΙΑνα γίνονται εξιλαστήρια θύματα σκηνοθετημένων

MoSeShttp://www.blogger.com/profile/06344469352427803199noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-16761162.post-1138951670762925642006-02-03T09:25:00.000+02:002006-02-03T09:29:26.536+02:00

το πιο σύντομο ανέκδοτο...

MoSeShttp://www.blogger.com/profile/06344469352427803199noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-16761162.post-1138803572531495472006-02-01T16:00:00.000+02:002006-02-01T16:21:32.740+02:00

Μετά την πρωτοφανή πατάτα της απόρριψης των (ανεκδιήγητων) Νυφών του Π. Βούλγαρη από τις έγκυρες για το Oscar ξενόγλωσσης ταινίας υποψηφιότητες των εθνικών κινηματογραφικών οργανισμών (γιατί... μιλούσαν κυρίως αγγλικά), νέο oscaroγκαντεμοχτύπημα.Το γραφείο διανομής της ταινίας Crash* (που μεταξύ των 6 υποψηφιοτήτων της είναι και αυτή της καλύτερης ταινίας) θεώρησε το καλοκαίρι πως η ταινία

MoSeShttp://www.blogger.com/profile/06344469352427803199noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-16761162.post-1138630568674355452006-01-30T15:55:00.000+02:002006-01-30T16:18:38.403+02:00

Στο Cache του Michael Haneke, μια κάμερα που προβάλλει το κρυμμένο κάτω από το χαλί της λήθης ενοχικό παρελθόν μας, έρχεται μια μέρα και γίνεται πρωταγωνίστρια. Αλήθεια, εσείς πώς διαχειρίζεστε τις ενοχές σας? Με τί τις ανταλλάσσετε για να ζείτε πιο ήρεμα, με τί τις αραιώνετε εκείνα τα βράδυα που σας επισκέπτονται, ποιός είναι ο προσωπικός σας εξορκιστής? Και πως θα σας φαινόταν όταν ένα πρωί

MoSeShttp://www.blogger.com/profile/06344469352427803199noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-16761162.post-1138105381343281572006-01-24T14:17:00.000+02:002006-01-24T14:24:57.886+02:00

Fucken coooold.... ...αλλά τουλάχιστον ελπίζω να βρήκατε το δρόμο...

MoSeShttp://www.blogger.com/profile/06344469352427803199noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-16761162.post-1137972164235505742006-01-23T01:20:00.000+02:002006-01-23T01:22:44.256+02:00

ΤΟΠΟΣ: Ο Λευτέρης, 42 ετών, ιδιοκτήτης ενός απλού αλλά επιβλητικού ξενοδοχείου στη λίμνη Κερκίνη, έχει αποκτήσει στους ντόπιους τη φήμη του ιδιόρρυθμου αρχιμάγειρα. Το βράδυ πριν την παραμονή της Πρωτοχρονιάς, έχει συγκεντρώσει τους δύο νεαρούς βοηθούς του (Βασίλη, 24 και Ισίδωρο, 26) απόφοιτους της σχετικής σχολής και τον πατέρα του, παλιό μάγειρα και παλαι ποτέ ιδιοκτήτη της πιο γνωστής

MoSeShttp://www.blogger.com/profile/06344469352427803199noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-16761162.post-1137972003737833272006-01-23T01:17:00.000+02:002006-01-23T01:20:03.790+02:00

ΤΟΠΟΣ: Το πολυτελές ξενοδοχείο Beau Rivage στη Λωζάνη, στις όχθες της λίμνης Λε Μαν. Στις μαρμάρινες κουζίνες με τα απαστράπτοντα μεταλλικά σκεύη, μπαίνει σιγοτραγουδώντας ο ονομαστός Αρχιμήδης, Έλληνας σεφ χρόνια εμιγκρές,για την επιθεώρηση του μενού της Πρωτοχρονιάς. Στην κουζίνα οι έξι σου-σεφ που νευρικά έβαζαν τις τελευταίες πινελιές σκουπίζουν με την πετσέτα τους τα υπό δοκιμή πιάτα,

MoSeShttp://www.blogger.com/profile/06344469352427803199noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-16761162.post-1134930544033649512005-12-18T20:25:00.000+02:002005-12-18T20:44:59.480+02:00

Τα πιο ΧΡΩΜΑΤΙΣΤΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ απότον MoSeS ΝΥΧΤΑ. Στη βιτρίνα ενός μεγάλου συνοικιακού καταστήματος γυναικείων ρούχων, η Χρύσα (φοιτήτρια 19 ετών) και η Φιλιώ (παλαίμαχη πωλήτρια στο κατάστημα 57 ετών), έχουν επιφορτιστεί με την αγγαρεία της αλλαγής της βιτρίνας στο τέλος της βάρδιας τους. Από τη μικρή εσοχή μπαίνουν φορτωμένες με τα ρούχα και τα αντικείμενα για την αλλαγή. ΦΙΛΙΩ (

MoSeShttp://www.blogger.com/profile/06344469352427803199noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-16761162.post-1134469839348681012005-12-13T12:19:00.000+02:002005-12-13T12:34:41.543+02:00

Η πρώτη μου 'σεναριακή άσκηση' στο course 'διαλογικού σινεμά' με θέμα: 'O/H X βρίσκει στο δρόμο μια πεταμένη τσάντα. Περιγράψτε τη σκηνή όπου ο/η Χ και ένα οικείο του/της πρόσωπο μιλούν αμέσως μετά.' Σχολιάστε ελεύθερα!!! ;-)Νύχτα.Ο Σωτήρης με μαύρο κουστούμι τρέχει προς ένα Fiesta που έχει παρκάρει αδέξια με τα αλάρμ να αναβοσβήνουν. Η Ζηνοβία με παλτό πάνω από ένα μάλλον φθηνό μαύρο φόρεμα τον

MoSeShttp://www.blogger.com/profile/06344469352427803199noreply@blogger.com10tag:blogger.com,1999:blog-16761162.post-1134263044236991412005-12-11T02:14:00.000+02:002005-12-11T03:16:20.986+02:00

A CORPORATE LIFE_Part twoΕνα από τα πράγματα που με στοιχειώνουν σε αυτή τη δουλειά είναι το επονομαζόμενο Corporate status. Εντάξει, δεν έχω ΔΕΙ στη ζωή μου λογαριασμό κινητού μιας και 'καλύπτεται' από...πάντα, στραβώνω όταν χρειάζεται τον Αύγουστο να πληρώνω τη βενζίνη από την τσέπη μου και το γυρίζω στην απλή συμφέρουσα αμόλυβδη (μιας και στις διακοπές την πληρώνω...), αγοράζω τα Burberry's

MoSeShttp://www.blogger.com/profile/06344469352427803199noreply@blogger.com21tag:blogger.com,1999:blog-16761162.post-1133472059169748762005-12-01T22:40:00.000+02:002005-12-01T23:22:27.823+02:00

Χαρακίρι πάντως δεν χρειάσθηκε να κάνω ποτέ σε κατάστημα. Διαβάζω ότι το 1% του καταναλωτικού κοινού που πηγαίνει στα καταστήματα παραδέχεται ότι 'σηκώνει', 'αρπάζει', 'αφαιρεί' προς πώληση αντικείμενα για διάφορους λόγους, ένα 6% 'το κάνει κατά λάθος' και τα επιστρέφει, ενώ ένα άλλο 2% το κάνει μεν κατά λάθος αλλά δεν τα επιστρέφει (ναι, ναι μας τά'παν κι άλλοι αυτά τα λάθη).Πάνε χρόνια που

MoSeShttp://www.blogger.com/profile/06344469352427803199noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-16761162.post-1133217329855709952005-11-28T23:34:00.000+02:002005-11-29T00:47:58.396+02:00

A CORPORATE LIFE: part_oneΤο κίτρινο με ακολούθησε και μέσα στο boardroom, όπου είχαμε δεχθεί τους Ιάπωνες υποψήφιους συνεταίρους μας με εμένα να προσπαθώ να εμφυσήσω μέρες πριν κάποια στοιχεία απωανατολίτικου etiquette, αν μη τι άλλο για να υπογράψουμε τη συμφωνία.Από την αρχή το πράγμα φαινόταν exotique: ο/η αποδέκτης των mail μου για να καθορίσουμε την κρίσιμη συνάντηση υπέγραφε ως Katafuchi,

MoSeShttp://www.blogger.com/profile/06344469352427803199noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-16761162.post-1132870116140371782005-11-24T23:53:00.000+02:002005-11-26T20:29:39.653+02:00

Πάντα ήμουν παιδί της πόλης και πάντα ανήκα σε κάποια. Όταν οι σπουδές της Εσπερίας με έφεραν σε μια κοσμοπολίτικη μεν, πολίχνη δε κατά τα standards μου των 100 χιλιάδων κατοίκων (όπου όλους τους γνωστούς και φίλους τους συναντούσες στο supermarket τα Σάββατα το μεσημέρι και εγώ έτρεχα με απόγνωση να ξεφύγω από διάδρομο σε διάδρομο...) έφευγα με κάθε ευκαιρία για εκεί που ο Dickens έλεγε πως

MoSeShttp://www.blogger.com/profile/06344469352427803199noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-16761162.post-1132867816383430032005-11-24T23:08:00.000+02:002005-11-24T23:30:16.403+02:00

Ενα είπαμεεεε........!!!!!!!!!!!!!(εμεις στο όρος Σινα είμεθα εγκρατεις, αν και αυτές οι πλάκες είναι κομματάκι (λέμε..) βαριές)).Καλά βρε συμblogoρεμάλια τις θυμάται κανένας και τις Δεκα??? (αν δεν κάνω λάθος ήταν και μια ενδέκατη που κατά τη Νάνα την ξέρουν μόνο οι τρελοί (οπότε σφυρίχτε την!))Α, πρέπει να πω εδω πως από τις Εντολές ΠΑΝΤΑ προτιμούσα τα 7 θανάσιμα αμαρτήματα, που και πιο λίγα

MoSeShttp://www.blogger.com/profile/06344469352427803199noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-16761162.post-1130967307202955742005-11-02T23:35:00.000+02:002005-11-02T23:49:12.933+02:00

Σε βλέπω όταν κοιμάσαι...

MoSeShttp://www.blogger.com/profile/06344469352427803199noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-16761162.post-1126874069317866772005-09-16T15:32:00.000+03:002005-09-16T15:38:53.296+03:00

Σε ενα δωμάτιο μπλε

MoSeShttp://www.blogger.com/profile/06344469352427803199noreply@blogger.com3